Günün Digest'i

Fare oositlerindeki sitoplazmik kafes (CPL) yapısı ~4 MDa'lık tekrar birimi düzeyinde 3.74 Å çözünürlükte cryo-EM ile çözüldü. CPL çekirdeğinde epigenetik düzenleyici UHRF1'in PADI6, UBE2D ve NLRP14 tarafından kompakt otoinhibisyonlu konformasyonda tutulduğu; GTP'li α/β-tübülin heterodimerleri ile inaktif SCF E3-ubikitin ligaz bileşenlerinin 'hazır ama kısıtlı' durumda depolandığı gösterildi. NLRP4F polimerizasyonu CPL'yi uzayan bir filamant olarak birleştiriyor.

MI sonrası EF ≥%40 ve kalp yetersizliği olmayan, en az 1 yıl beta-bloker kullanan 2540 hastada beta-bloker kesilmesi devama non-inferior bulundu (HR 0.80; %95 GA 0.57–1.13, P=0.001). 3.1 yıl medyan takipte primer sonlanım (ölüm, yeniden MI, KY hospitalizasyonu) kesme grubunda numerik olarak daha düşüktü.

Ciddi LV disfonksiyonu olan 300 kompleks PCI hastasında elektif mikroaksiyel akış pompası kullanımı standart bakımla randomize karşılaştırıldı. 22 aylık takipte win ratio 0.85 (p=0.30) olup pompa grubu standart bakıma üstün gelmedi; pompa grubunda ölüm numerik olarak daha yüksekti (HR 1.54; %95 GA 0.99–2.41).

uPAR'ın TP53 ve RAS mutasyonlu solid tümörlerde hem tümör hücrelerinde hem de çevresindeki senescent stromal hücrelerde yaygın eksprese olduğu ve bu hücrelerin tümörü besleyen bir niş oluşturduğu gösterildi. uPAR-CAR T hücreleri tümör hücrelerini ve stromal desteği birlikte elimine ederek çeşitli modellerde kalıcı regresyon ve sistemik metastaz eradikasyonu sağladı.

C. elegans'ta yağ asidi homeostazının beslenmeyi düzenleme mekanizması incelenirken PDF-1/PDFR-1 peptit/reseptör çiftinin GLP-1/GIP ailesinin olası evrimsel atası olduğu tespit edildi. PDF-1'den türetilen 37 amino asitlik bir peptit farelerde vücut ağırlığını azaltıp insülin duyarlılığını iyileştirdi; solucanlarda ise 'gıda-apatisi' benzeri bir davranış (yeme bırakma ve gezinme) indükledi.

Biyolojik sistemlerde 'zaman ortalaması = topluluk ortalaması' ergodisitesini varsayan standart yaklaşımın aksine, non-ergodisitenin gerçek biyolojik sistemlerde istisna değil kural olduğu üç vaka çalışmasıyla gösterildi. Demografik stokastisite başlangıç koşullarını kalıcı kılıyor; çevresel stokastisite genotip uyumluluğunu ortamlar arasında basitçe ortalanamaz hale getiriyor; metapopülasyon dinamikleri alt-popülasyonları topluluk genelinden saptırıyor.

Kronik viral enfeksiyonda yüksek afiniteli B hücrelerinin germinal merkezde önce hızla genişlediği, ancak viremi temizlenemeyince Blimp-1 imzalı intrensek bir süreçle dalaktan neredeyse tamamen yok olduğu ('atrizyon') gösterildi. Buna karşın düşük afiniteli B hücreler yüksek viral yük altında genişleyip persiste etti; ekzojen antikor tedavisi atriyonu önledi.

Vertebra ve bakterilerden binlerce protein ailesinde mevcut homolog sekansların işgal ettiği sekans uzayının boyutu ve hacmi hesaplandı. Mevcut sekansların kapladığı hacim protein evrim modellerinin öngördüğünden birçok büyüklük mertebesi küçük çıktı; bu kısıtlamanın en büyük kaynağı filogeni, seleksiyon veya epistazis değil, tek bir ortak atadan başlama ('başlangıç noktası etkisi') olarak belirlendi.

Klasik ER enzimi Retsat'ın kardiyomiyosit mitokondrilerine de lokalize olduğu ve kardiyak rejenerasyonu ER'deki retinol doyurma aktivitesinden bağımsız bir mekanizmayla yürüttüğü gösterildi. Mitokondriyal Retsat, Tom70-Tim23 aracılığıyla içeri girerek IDH2 ve GLUD1'in asetilasyonunu antagonize ediyor, aktivitelerini artırıyor ve kardiyomiyosit proliferasyonunu uyarıyor.

MSA hastalarında periferik T hücrelerinin aktive ve sitotoksik/enflamatuvar fenotipe yöneldiği tek hücre transkriptomik ve fonksiyonel testlerle gösterildi. Hem CD4+ hem CD8+ T hücrelerin α-sinüklein monomer ve fibrillerini HLA bağımlı biçimde tanıdığı; postmortem MSA beyin dokusunda GZMB+ sitotoksik CD8+ T hücresi yoğunluğunun arttığı belgelendi.

Gerçekçi koşullar (sonlu alan, anizotropik çevre) altında kendi kendini örgütleyen vejetasyon desenlerinin dayanıklılığı artırdığı tezinin aksine, bu desenlerin ekosistemi daha kırılgan kılabileceği matematiksel olarak gösterildi. 'Doğrusal olmayan konvektif kararsızlık' mekanizması ile periodik desen sergileyen ekosistemler, homojen vejetasyona sahip olanlara kıyasla çölleşme cephelerine daha yatkın çıkıyor.

İnsan antimikrobiyal peptiti dermicidin'in influenza hemagglutinine bağlanarak viral enfeksiyonu in vitro ve fare modelinde inhibe ettiği; etkisinin kızamık ve HCoV-OC43 gibi yapısal olarak ilgisiz solunum yolu virüslerine de uzandığı gösterildi. Asemptomatik bireylerde dermicidin serum düzeylerinin semptomatik akranlarından anlamlı biçimde yüksek olduğu bulundu.