Günün Digest'i

Yaygın varsayımın aksine HCN, metan atmosferi gerektirmeden, amino asitlerden MnO2 gibi jeokimyasal olarak mevcut mineraller aracılığıyla anaerobik sulu ortamda sentezlenebilmektedir. Glisin-siyanid dönüşümü geniş bir pH aralığında (%57 maksimum seçicilikle) gerçekleşmekte; reaksiyon mekanizması klasik dekarboksilasyon yerine α-C-H bağının MnO2 tarafından aktivasyonunu içermektedir. Tüm proteinojenik amino asitler ve kısa peptitler için HCN üretimi gözlemlenmiştir.

Buğday WAI3 CCG10-NLR bağışıklık reseptörünün aktive olduğunda hem monokot hem dikot bitkilerde sekizli (oktamerik) bir resistozom oluşturduğu kryo-EM ile gösterildi. Bu yapı, bilinen pentamerik NLR resistozom yapılarından farklı olup sitoplazmik kalsiyum artışına yol açan özgün bir kanal mimarisi sergilemiştir. EDVID motifinden yoksun CC domainlerine sahip çok sayıda NLR'nin bu konfigürasyonu paylaşıyor olabileceği ileri sürülmüştür.

KLF2'nin devre dışı bırakılması, CD8+ T hücrelerinin dolaşımdan erken çıkarak doku-rezidans bellek (TRM) fenotipini kazanmasına yol açmaktadır. KLF3 ise bazı dolaşım alt kümelerini artırırken lenfoid dokulardaki TRM üretimini kısıtlamaktadır. Her iki faktör uzun ömürlü efektör hücre farklılaşması için zorunludur; bu bulgu KLF ailesinin T hücre yöneliminde hiyerarşik bir kontrol noktası oluşturduğunu ortaya koymaktadır.

207 kritik hasta üzerinde yürütülen bu RCT'de ketaminin ilk 10 dakikada propofole kıyasla daha az MAP düşüşüne neden olduğu gösterildi, ancak bu fark klinik olarak anlamlı veya kalıcı değildi. 7. gün mortalitesi ketamin kolunda daha yüksek bulundu (%33 vs %23,8). Kardiyovasküler kollaps oranları ise beklentinin aksine her iki kolda da önemli ölçüde gerçekleşti.

Yeni geliştirilen Apt-MGPH yöntemiyle meme kanseri hücrelerinde CW06 aptameri hedefi mitokondriyal taşıyıcı SLC25A24 olarak belirlendi. CW06 tedavisi beklenmedik biçimde SLC25A24 ekspresyonunu artırarak metionin metabolizmasını bozuyor, sitoplazmik SAM'ı tüketiyor ve p21-HMGA1 ekseni üzerinden G1 hücre döngüsü tutuklanmasına neden oluyor. Farelerde tümör büyümesini inhibe etti; sağlıklı dokular etkilenmedi.

RNA m5C metiltransferaz NSUN7'nin akut böbrek hasarında (AKI) renal inflamasyonun ana sürücüsü olduğu gösterildi; NSUN7, SPARC'ı upregüle ederek HMGB1 ile etkileşim yoluyla tübüler-makrofaj crosstalk'ını ve proinflamatuvar makrofaj infiltrasyonunu artırmaktadır. Böbrek-spesifik DNA tetrahedron moleküler taşıyıcısıyla Nsun7 silencingi AKI modellerinde inflamasyonu azalttı.

MRL/Lpr lupus-yatkın farelerde sistemik IFNγ seviyeleri plazma nörofilament light (NfL) ile güçlü korelasyon gösterirken, kortikal metabolomikte triptofan metabolizması serotonindir yönünden kinürenin yoluna saptırılmakta; artan QA/KA oranı eksitatuvar nörotoksisite ortamı oluşturmaktadır. Kortikal serotonin seviyeleri kaşıntı benzeri exploratory davranışla ilişkilendirildi.

Frozen embriyo transferi sırasında kateter ucundan elde edilen endometriyal hücrelerin profillenmesiyle γδ T hücrelerinin canlı doğumla pozitif (AUC=0,72), CD66b+ nötrofillerin ise implantasyon başarısızlığıyla pozitif ilişkili olduğu (AUC=0,75) bulundu. Demografik özellikler gruplar arasında farklılık göstermedi. Transfer anında uterus immün ortamının sonuçla bağlantısını gösteren ilk çalışmalardan biri.

Polikatyonik p5 peptidinin çeşitli amiloid fibril türlerini tanıyan evrensel bir CAR ligandı olarak kullanılabildiği gösterildi; bu yaklaşımla oluşturulan CAR makrofajları (CAR-M) pan-amiloid bağlanma ve uptake kapasitesi sergiledi. Farklı CH2/CH3 spacer tasarımları, glikozilasyon etkileşimleri ve opsonizasyon/kompleman bağımlı güçlenme karakterize edildi.

PICU'da entübasyon öncesi uygulanan 8446 BVM nefesinin %78'i en az bir düşük kalite kriterini karşıladı; bu oran infantlarda ve küçük çocuklarda %85-86'ya ulaşırken büyük çocuklarda %58'de kaldı. Düşük kaliteli BVM, olumsuz havayolu olayları açısından 2,8 kat artmış odds ile ilişkiliydi.

Altı arkeolojik alandan 10 Neandertal mitokondriyal DNA dizisiyle Avrupa'daki Geç Neandertallerin neredeyse tamamının yaklaşık 65.000 yıl önce güneybatı Fransa'daki bir refugiumdan köken alan tek bir mtDNA soyuna ait olduğu gösterildi. Mtdna efektif popülasyon büyüklüğünde 45.000-42.000 yıl önce keskin bir düşüş tespit edilerek soyu tükenmeden kısa süre önce gerçekleşen demografik çöküş belgelendi.

Steroid dirençli şiddetli astımda kortikosteroid duyarsızlığının salt aşırı inflamasyon değil, immün regülatuar mekanizmaların çöküşü olduğu savunulmaktadır. IL-35'in hem Th17/innate inflamasyonu baskıladığı hem de deneysel modellerde glukokortikoid duyarlılığını geri kazandırdığı öne sürülmüştür. IL-35'in MAPK/NF-κB inhibisyonu, tolerans ağlarının genişletilmesi ve epitel bariyeri stabilitesi üzerindeki çok boyutlu etkileri özetlenmektedir.